طنز در شعر تو می راند و خود می داند

هر روایت که نمایند ز خلقش حسن است

آنکه بر لب نگذشته ز سخا لاولنش

در کلام تواش ایدون سخن از لا و لن است

که سخن های تو پیرایه در عدن است

حق گواهست که گفتار تو درگوش خرد

گوهری هست که ملک دو جهانش ثمن است