حق گواهست که گفتار تو درگوش خرد

در کلام تواش ایدون سخن از لا و لن است

طنز در شعر تو می راند و خود می داند

که سخن های تو پیرایه در عدن است

گوهری هست که ملک دو جهانش ثمن است

جای آنست که بر شعر تو تحسین راند

طفل یک روزه کش آلوده لبان از لبن است