جای آنست که بر شعر تو تحسین راند

که سخن های تو پیرایه در عدن است

حق گواهست که گفتار تو درگوش خرد

گوهری هست که ملک دو جهانش ثمن است

طفل یک روزه کش آلوده لبان از لبن است

وصف زلفم چو کنی ساز جدل ساز کند

گویی از زلف منش در دل کین کهن است