روزگار از شرر خنجر او مرزغن است

برق پیکانش به هر بادیه کافروخت شرر

سنگ آن بادیه تا روز جزا بهر من است

آفتاب از علم لشکر او منخسف است

مهر او ماهی کش جان موالی فلک است

رمح او شمعی کش قلب اعادی لگن است

گرنه روحی تو خود این عقده گشا از دل خلق