رمح او شمعی کش قلب اعادی لگن است

آفتاب از علم لشکر او منخسف است

روزگار از شرر خنجر او مرزغن است

مهر او ماهی کش جان موالی فلک است

گرنه روحی تو خود این عقده گشا از دل خلق

که دل خلق به مهر تو چرا مرتهن است

بخرد ماند شخص تو ازیراک همی