بخرد ماند شخص تو ازیراک همی

رمح او شمعی کش قلب اعادی لگن است

گرنه روحی تو خود این عقده گشا از دل خلق

که دل خلق به مهر تو چرا مرتهن است

فخر عالم به وی و فخر وی از خو یشتن است

گوهر مهر ترا جان موالف صدف است

سبزه تیغ ترا مغز مخالف چمن است