که دل خلق به مهر تو چرا مرتهن است

مهر او ماهی کش جان موالی فلک است

رمح او شمعی کش قلب اعادی لگن است

گرنه روحی تو خود این عقده گشا از دل خلق

بخرد ماند شخص تو ازیراک همی

فخر عالم به وی و فخر وی از خو یشتن است

گوهر مهر ترا جان موالف صدف است