بلبل از گل به چمن نالد و گل مقصد اوست

رنج آهو نه ز صیاد بود کز رسن است

مرگ سهراب نهانی بود از مرگ هجیر

گرچه زخمش به تن از تیغ گو پیلتن است

نفرت او همه از ناله زاغ و زغن است

سخت پژمانم و غژمانم ازین قوم جهول

کز در گبر سخنشان همه از ما و من است