من و ماشان علم الله که کم از ما و من است

سخت پژمانم و غژمانم ازین قوم جهول

کز در گبر سخنشان همه از ما و من است

صله یی از من و ماشان نشود عاید کس

همه در جامه فضلند ولی از در جهل

مردگانند تو گویی که به تنشان کفن است

فضل من بر هنر خویش چرا عرضه دهند