چون سیه ماری که دردم برگ سیسنبرگرفت

در کنار جام می هر کودکی زیبا خرام

جا چو ط اووس بهشی بر لب کوثر گرفت

هر یکی را حلقه زن برگرد خط زلف سیا

هفت دوزخ را قضا در صولتش مدغم نمود

هشت جنت را قدر در دولتش مضمرگرفت

ای همان دارای شیر اوژن که گاه خشم او