هفت دوزخ را قضا در صولتش مدغم نمود

جا چو ط اووس بهشی بر لب کوثر گرفت

هر یکی را حلقه زن برگرد خط زلف سیا

چون سیه ماری که دردم برگ سیسنبرگرفت

هشت جنت را قدر در دولتش مضمرگرفت

ای همان دارای شیر اوژن که گاه خشم او

ملک فربه شد به کف تا صارم لاغر گرفت