سهیل گفتی از آسمان دوید به زیر

ز رنگ طلعت او شام رنگ بام گرفت

دلم به زلف وی از هرطرف که روی نمود

سیاهی شب یلدا ورا زمام گرفت

به جای باده گلرنگ جابجام گرفت

چنین شراب به شوخی چنان حرام بود

صواب کرد که صوفی به ما حرام گرفت