به جای باده گلرنگ جابجام گرفت

دلم به زلف وی از هرطرف که روی نمود

سیاهی شب یلدا ورا زمام گرفت

سهیل گفتی از آسمان دوید به زیر

چنین شراب به شوخی چنان حرام بود

صواب کرد که صوفی به ما حرام گرفت

چو مست گشت و ز جا جست و بوسه داد بتم