سوزنده جحیمیست که بایمش قران رفت

چون نعره کشدکوسش در ه قعه ز بیمش

از جان بداندیش بر افلاک فغان رفت

هرجاکه پی رزم کند عزم به رغبت

ماهیست فروزنده چو بر تخت خلافت

مهریست درخشنده چو جامش به لبان رفت

آن روزکه می زد ازلی نقش دو گیتی