ماهیست فروزنده چو بر تخت خلافت

از جان بداندیش بر افلاک فغان رفت

هرجاکه پی رزم کند عزم به رغبت

سوزنده جحیمیست که بایمش قران رفت

مهریست درخشنده چو جامش به لبان رفت

آن روزکه می زد ازلی نقش دو گیتی

بر رزق دوگیتیش کف راد ضمان رفت