شاها ملکا دادگرا ملک ستانا

مهریست درخشنده چو جامش به لبان رفت

آن روزکه می زد ازلی نقش دو گیتی

بر رزق دوگیتیش کف راد ضمان رفت

ای کایت حکمت به همه کون و مکان رفت

اوصاف جلال تو نهشتند به جایی

کانجا بتوان هرگز با پای گمان رفت