ای کایت حکمت به همه کون و مکان رفت

آن روزکه می زد ازلی نقش دو گیتی

بر رزق دوگیتیش کف راد ضمان رفت

شاها ملکا دادگرا ملک ستانا

اوصاف جلال تو نهشتند به جایی

کانجا بتوان هرگز با پای گمان رفت

تا هست جهان شاه جهان باش که گیتی