دختر طبع مراکیک به شلوار افتد

ای خوش آن وقت که خیزد بت من از پی رقص

از طرب رعشه برآن گنبد دوار افتد

ساعد و ساق چو بالا زند آن ترک پسر

خوشتر آن وقت که از غایت مستیش سخن

همچو سرما زده درکام به تکرار افتد

گاه بنشیند و از جای به یک پا خیزد