رزمگاهی که درو یک ره شمشیر زند

ریزه سنگ به قعرش ذر شهوار افتد

خنجر بران در پنجه او روز عزا

همچو برقیست که در قلزم زخار افتد

تا به جاوید ز خون خاکش در آغار افتد

دور بین حزمش بر موم چو تایید دهد

موم چون بیضه پولادین ستوار افتد