همچو برقیست که در قلزم زخار افتد

آنکه گر نام عطایش ببری بر لب بحر

ریزه سنگ به قعرش ذر شهوار افتد

خنجر بران در پنجه او روز عزا

رزمگاهی که درو یک ره شمشیر زند

تا به جاوید ز خون خاکش در آغار افتد

دور بین حزمش بر موم چو تایید دهد