آنکه گر نام عطایش ببری بر لب بحر

گر به خاک در شه درخور ایثار افتد

شاه آزاد جوانبخت محمد شه راد

که جهان با سخن خلقش فرخار افتد

ریزه سنگ به قعرش ذر شهوار افتد

خنجر بران در پنجه او روز عزا

همچو برقیست که در قلزم زخار افتد