تار پرتو می تنند از اوج سقفی لاجورد

راست گفتی صد هزاران مهره از عاج سپید

چیده نراد قضا بر آبنوسن تخه نرد

یا نه گفتی صدهزاران عنکبوت از سیم ناب

درکنار من نگاری رشک یک فردوس حور

چون غزالی با هژبری بر سر یک آبخورد

شوخ من شیرین دلی من ترش روی تلخکام