چون غزالی با هژبری بر سر یک آبخورد

یا نه گفتی صدهزاران عنکبوت از سیم ناب

تار پرتو می تنند از اوج سقفی لاجورد

درکنار من نگاری رشک یک فردوس حور

شوخ من شیرین دلی من ترش روی تلخکام

زین سپهر شور چشم تند خشم تیز گرد

زاسمان سبزگون بختم سیه چشمم سپید