گویی همه هوش جانور دارد

بر دارد تیغ تو سرش از تن

گر دل ز ارادت تو بر دارد

تیغ تو ز بس که جانور کشتست

شاعر نبود هر آنکه گوید شعر

روح الله نیست هر که خر دارد

مز کوم بود حسود و شعر من