به هرجا حاضر آید غایبم از خویشتن دارد

فری زان زلف قیرآگین که بندد پرده بر پروین

تو پنداری شب مشکین ببر عقد پرن دارد

کسی از خویشتن غایب نگردد وین عجب کان مه

سرانگشان من هرگه که با زلفش کند بازی

همه بند و گره گیرد همه چین و شکن دارد

شود مرغ دلم تا زآتش رخسار او بریان