گرش ز اول شمری آسان آسان گذرد

تا نگویی به زمستان دل ما داشت ملال

نو بهارست زمستان چو به مستان گذرد

کار مشکل شود آنگاه که مشکل گیری

خاطر خویش منه درگرو شادی و غم

تات بر دل غم و شادی همه یکسان گذرد

قصه کوتاه مرا طرفه پری رخساریست