همچو اندیشه ز نه گنبد گردان گذرد

گذرد بر به بداندیش ز شیوا سخنت

آن چه بر اهرمن از آیت قرآن گذرد

کوه در سایه عزم تو اگرگیرد جای

نعمت خان تواش نقمت جان خواهد شد

هرکه در خاطرش اندیشه کفران گذرد

عقل حیرت زده درشخص تور بیند شب و روز