مومن ار نایره قهر تو بیند به بهشت

کش به لب نعت جلالت به چه عنوان گذرد

کافر ار رایحه خلق تو یابد به جحیم

حالی از خاطرش اندیشه رضوان گذرد

حالی از هول سراسیمه به نیران گذرد

بس که لاحول همی خواند و برخویش دمد

فتنه از ساحت عدل تو هراسان گذرد