تاگریبان تولای تو افتاده به چنگ

گرگ در عهد تو چون از بر چوپان گذرد

گذرد آنچه به چرخ از فزع شوکت تو

برتن گوی کی از لطمه چوگان گذرد

نیست دستی که ز انده به گریبان گذرد

از لعاب دهنش آب بقا نوشد خضر

باد مهر تو اگر بر دم ثعبان گذرد