باد مهر تو اگر بر دم ثعبان گذرد

تاگریبان تولای تو افتاده به چنگ

نیست دستی که ز انده به گریبان گذرد

از لعاب دهنش آب بقا نوشد خضر

خاک از اشک حسود تو چنان گل گردد

که برو پیک نظر بر زده دامان گذرد

خشم گیرد خرد از نام عدوی تو چنانک