که برو پیک نظر بر زده دامان گذرد

از لعاب دهنش آب بقا نوشد خضر

باد مهر تو اگر بر دم ثعبان گذرد

خاک از اشک حسود تو چنان گل گردد

خشم گیرد خرد از نام عدوی تو چنانک

نام زندیق که در بزم مسلمان گذرد

نگذرد از شهب ثاقیه بر دیو رجیم