خاک از اشک حسود تو چنان گل گردد

نیست دستی که ز انده به گریبان گذرد

از لعاب دهنش آب بقا نوشد خضر

باد مهر تو اگر بر دم ثعبان گذرد

که برو پیک نظر بر زده دامان گذرد

خشم گیرد خرد از نام عدوی تو چنانک

نام زندیق که در بزم مسلمان گذرد