هر وعده که اقبال به ما کرد وفا کرد

گل مشت زری جست و به باغ آمد و بلبل

برجست و صفیری زد و آهنگ صلا کرد

الحمد خدا را که درین عید دلفروز

آن ترک ختایی که ز ما بود گریزان

خجلت زده باز آمد و اقرار خطا کرد

یک چند ز بی برگی ما آن بت بی مهر