می ریخت به پیمانه و نوشید و دگربار

زیراکه به خوبان نتوان چون و چراکرد

برجست و به گنجینه شد و شیشه و ساغر

آورد و بلورین ته مینا به هوا کرد

پرگرد و به م ا داد و هم الح ق چه بج اکرد

بنشست به زانوی من آنگاه ز بوسه

هر وام که برگردن خود داشت اداکرد