زیراکه به خوبان نتوان چون و چراکرد

گفتم صنما بیهده از من چه رمیدی

گفتا به جز این قدر ندانم که قضا کرد

دیگر سخن از چون و چرا هیچ نگفتم

برجست و به گنجینه شد و شیشه و ساغر

آورد و بلورین ته مینا به هوا کرد

می ریخت به پیمانه و نوشید و دگربار