وسواس تو عرض من و خون تو هدر کرد

من گاه پی تسلیه گفتم مکن این کار

هشدار کزین حادثه بایست حذر کرد

عشق چه و کشک چه و پشم چه فرو هل

رو جان پدر جلق زن و دلق به سر کش

هر دم به بتی دست نشاید به کمر کرد

خندید که این جان پدر جان پدر چند