قا آنیا تن زن و انصاف ده آخر

هر چیز به من کرد همین جان پدر کرد

این جان پدر از وطن افکند مرا دور

این جان پدر بین که چه بر جان پسر کرد

با یار خود اینقدر توان بوک و مگر کرد

من یار تو باشم تو به کارم نکنی میل

یزدان دل سختت مگر از روی و حجر کرد