با هم دمید ماه من و مهر آسمان

ماهم ز در درآمد و بر من سلام کرد

مشکوی من ز طره خود مشک فام کرد

روشن جهان ازاین دو ندانم کدام کرد

رضو ان ندانما که به غلمان چه خشم کرد

کاو تنگدل ز خلد به گیتی خرام کرد