رضو ان ندانما که به غلمان چه خشم کرد

مشکوی من ز طره خود مشک فام کرد

با هم دمید ماه من و مهر آسمان

روشن جهان ازاین دو ندانم کدام کرد

کاو تنگدل ز خلد به گیتی خرام کرد

غلمان مگو فریشته به ذکر مهین خدای

زی من به مدح خسرو دنیا پیام کرد