دل زو رمیده بدین حیله رام کرد

وهم آمدم به پیش که دیوانه شد مگر

از بس نمود لابه و از بس سلام کرد

دزدیده کرد خنده و از دیده اشک ریخت

زخمی که تیر غمزه او زد به جان من

آن زخم را به زخم دگر التیام کر د

آن عنبرین دو زلف که رقاص روی اوست