و آنگه به تخت همچو سلیمان مقام کرد

باد رونده را به شکم برکشید تنگ

برق جهنده را به سر اندر زمام کرد

برپشت باد همچو سلیمان نهاد تخت

تا بسته بود چون کره خاک بدگران

چون باز شد چو گنبد گردون خرام کرد

که بود تا فسار بسر داشت رخش من