که بود تا فسار بسر داشت رخش من

و آنگه به تخت همچو سلیمان مقام کرد

تا بسته بود چون کره خاک بدگران

چون باز شد چو گنبد گردون خرام کرد

بادی رونده شد چو مر او را لگام کرد

که هیچ بادگردد الحق نگار من

معجز نمود و آیت قدرت تمام کرد