که هیچ بادگردد الحق نگار من

چون باز شد چو گنبد گردون خرام کرد

که بود تا فسار بسر داشت رخش من

بادی رونده شد چو مر او را لگام کرد

معجز نمود و آیت قدرت تمام کرد

گفتا ز جای خیز و برون آی و برنشین

کامروز بخت کار جهان با قوام کرد