طعمه بیان لقمه سخن کان لقمه لقمان پرورد

بر گل فشانی گل شود بر خس چکد سنبل شود

زاغ ار خورد بلبل شود صدگونه الحان پرورد

جلاب جان قلاب تن مایه ی خرد دایه ی فطن

تبیان کند تلبیس را انسان کند ابلیس را

هوش هزار ادریس را در مغز نادان پرورد

می چون دل بینا بود کاو را بدان مینا بود