چون مطرب آید در طرب یاری طلب یاقوت لب

در جام جان دارد همی زان جان پژمان پرورد

دی با یکی گفتم بری جان به و یا می گفت هی

جان پرورد تن را و می جان را دوچندان پرورد

سمین بری کاندر قب ماه درخشان پرورد

عقد ثریا در لبش سی ماه نو در غبغبش

وان زلف هندو مشربش کفری که ایمان پرورد