ون در وثاق آید همی برچیده ساق آید همی

هرگز شنیدی اهرمن مهر سلیمان پرورد

هرگه سخن راند زلب در من فتد شور ای عجب

ناچار شورست آن رطب کش درنمکدان پرورد

تکلیف شاق آید همی آنرا که ایمان پرورد

خیز ای نگار ده دله آن رسم دیرین کن یله

بگذارجنگ و مشغله کاین هردو خسران پرورد