خیز ای نگار ده دله آن رسم دیرین کن یله

ناچار شورست آن رطب کش درنمکدان پرورد

ون در وثاق آید همی برچیده ساق آید همی

تکلیف شاق آید همی آنرا که ایمان پرورد

بگذارجنگ و مشغله کاین هردو خسران پرورد

جامی بخور کامی بجو بوسی بده حرفی بگو

زان پیش کان روی نکو خار مغیلان پرورد