ز رشک نازکی و نوبهار طلعت تو

چو تیر ناز صد آه دلنشین خیزد

چه قرنها گذرد تا قران زهره و ماه

اثر کند که قران تو بی قرین خیزد

طراوت و طرب از طبع فرودین خیزد

مدام از نی کلکم که رشک نیشکرست

به وصف لعل تو گفتار شکرین خیزد