طراوت و طرب از طبع فرودین خیزد

چه قرنها گذرد تا قران زهره و ماه

اثر کند که قران تو بی قرین خیزد

ز رشک نازکی و نوبهار طلعت تو

مدام از نی کلکم که رشک نیشکرست

به وصف لعل تو گفتار شکرین خیزد

بدان رسیده که بر طبع خویش رشک برم