بدان رسیده که بر طبع خویش رشک برم

طراوت و طرب از طبع فرودین خیزد

مدام از نی کلکم که رشک نیشکرست

به وصف لعل تو گفتار شکرین خیزد

کزان سفینه چسان گوهری چنین خیزد

سزد که سجده برم پیش طبع قاآنی

کزو نهفته همی مدح شاه دین خیزد